บทที่ 36 ข้าลุกไม่ไหว

เลือดที่ซึมออกมาบนกระโปรงมีไม่มากในตอนแรก

เป็นเพียงรอยสีแดงเข้มขนาดเล็ก หากไม่ตั้งใจมองแทบสังเกตไม่เห็น แต่เซี่ยจิ่งเหิงเห็น

ชิงเถาเองก็เห็นเช่นกัน

“คุณหนู! เลือดออกแล้วเจ้าค่ะ”

เจียงหว่านอี๋ก้มมองหัวเข่าตัวเอง

“อืม”

“พอเถิดเจ้าค่ะ”

ชิงเถาคุกลงข้างหนึ่งโดยไม่สนใจสิ่งใดแล้ว

“บ่าวจะไปรับโทษเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ